تبلیغات
نجوای امام سجاد - ویژه شهادت امام حسن مجتبی علیه السلام
تاریخ : دوشنبه 9 دی 1392 | 09:20 ب.ظ | نویسنده : علیرضا شعبان زاده

با سلام به دوستان عزیز و خوانندگان محترم:

ضمن تسلیت به مناسبت فرا رسیدن شهادت امام حسن

مجتبی علیه السلام و رحلت پیامبر اکرم (ص) قصد داریم

به گوشه ای از دلایل صلح امام حسن با معاویه لعنت الله علیه

بپردازیم:

اول امام حسن علیه السلام با معاویه طرف بود او آدمی ظاهر

صلاح بود.محاسن داشت، سخترانی می کرد ، امامه می گذاشت

و قرآن می خواند. مردم معاویه را از قرآن بیشتر قبول داشتند دلیل

این گفته این است که نماز جمعه را در قرآن  که صراحتاًبیان شده

جمعه بخوانید ، در روز چهارشنبه  خواند .( به دلیل مسافرت

که باید می رفت و در روز جمعه حضور نداشت )

از نظر ظاهری شبیه امام حسن علیه السلام بود .


اما از نظر باطنی جزء پلیدترین مردم بود .

پس اگر امام حسن علیه السلام با او می جنگیدند مردم

می گفتند : این جنگ ، جنگ قدرت است.


دوم : شرایط عمومی جامعه طرفدار جنگ نبودند.

ایشان سی هزار نفر یار داشتند اما یاران ایشان

می گفتند : ما از جنگ خسته شدیم می خواهیم

زندگی کنیم.

پس شرایط ایشان را وادار به صلح نمودند.

سوم : یاران امام حسن علیه السلام مانند یاران

امام حسین علیه السلام وفادار نبودند و خائن از

آب در آمدند ، نماز را پشت سر امام می خواندند

و غذا را با معاویه می خوردند.

تا جایی که معاویه به امام فرمودند: یاران تو اکثراً

تو را به سکه های من فروختند.

تا جایی در نماز به حضرت آسیب زدند و سجاده

از زیر پای ایشان کشیدند.

در این شرایط امام حسن علیه السلام مجبور به صلح

گردیدند.

ایشان با معاویه صلح نامه می بندد ولی می دانند که

معاویه به صلح نامه پایبند نیست.

گفتن این مورد لازم است که برای عرب بستن عهدنامه

و پیمان بالاتر از حفظ ناموس می باشد.

و بعد از بستن صلح نامه و امضای آن ،معاویه به منبر

رفت و گفت : ای مردم کوفه ، من با علی بن ابیطالب

(ع) و حسن بن علی (ع) صلح نکردم که شما نماز

بخوانید و روزه بگیرید و... من صلح کردم تا به قدرت برسم.

و بعد صلح نامه را پاره کرد.

این کار موجب شد تا آبروی معاویه در بین مردم توسط

خودش برود.

با این کار امام حسن علیه السلام قبل از شهادت

آبروی معاویه را برد و بعد به شهادت رسید اما

امام حسین علیه السلام بعد از شهادت و اسارت

 اهل بیت آبروی یزید را بردند.

امیدوارم با بیان این موضوع به اندازه قطره ای از مظلومیت

امام حسن مجتبی علیه السلام را بیان نموده و کمکی به

افزودن معرفت به غریب مدینه نموده باشم.




طبقه بندی: ویژه ها،